A miña amiga Kate achegouse hoxe por primeira vez a Ciclodí. Que digo eu que xa ía sendo hora. Pero como son moi bó, voulle perdoar e, é máis, voulle adicar este post. Para que vexas que non son rencoroso e que te quero ben.
Saúdos dende as Irlandas e moitos bidos. Espero que esta non sexa a derradeira vez que se te ve por aquí.
6 Comentarios
Por suposto que non! Acabo de poñerme colorada de ver isto, e non porque saia eu senon porque son un puto desastre. Xúrocho que non me dera conta antes de que tiñas un blog, ou pensas que, do contrario, ía poder non comentar (se me din que non fago máis ca comentar en tódolos blogs) Teño que aclarar que estou moi ociosa ultimamente. En serio,gracias por dedicarme este post (aínda me noto colorada)
Non tal. Non tes que te poñer colorada. Era de broma. Pero graciñas de tódolos xeitos. Agradézoche os comentarios é, o dito: Cando queiras podes voltar.
Ay qué juapiña te me sale siempre m Keitiña!
Sí. Escogí esta foto porque te está muy guapa en ella.
que riquiños todos, endelué. Levantades a moral á máis afundida na miseria. Gracias.
Non é nin levantar moral, nin peloteo, nin nadiña. A verdade é a verdade.